CV: Lumen- Arknight
“เรียกทาเครุเฉยๆก็ได้ไม่ว่าอะไร แต่ก็จะเรียกทางนั้นแบบเดียวกันนะ”
“…เหมือนจะข้ามขั้นตอนไปหน่อยแฮะ แต่ชื่อยามากุจิ ทาเครุละ”
Birthday
Sex
Nationality
Grade
Student IDs
05/28
Male
Japanese
Kaiga
20013
Age
Height/Weight
Club
Dorm
Path
17
190/75
N/A
Winter
Darkness
Like
Blueberries Ice- cream
Blade Sharpening
Arcade Games
Retro Toys/ Games
Dislike
Chess Compete
Ticking Sound
Bitter Gourd
https://www.youtube.com/watch?v=LY-WbBSVscY
**Main Theme**
ขวานจามซาก
: พูดเถรตรงโดยไม่ค่อยคำนึงถึงความรู้สึกอีกฝ่าย เห็นด้วยกับการให้ข้อมูลแทนที่จะประโลมจนเสียเวลา
ประหยัดแบต
: สีหน้าและอากัปกิริยาโดยปกติจะเรียบเฉยไร้การแสดงออกมากนัก แต่เหมือนจะเป็นคนดีนะ?
กล่องสุ่มหรรษา
: มีโอกาสที่เพียงแค่คุยกับเขาก็อาจถูกแกล้งนิดๆหน่อยๆไปจนถึงอาหารในมือหายไปอยู่ในปากทาเครุแทน หรืออาจจะหมั่นเคี่ยว/หมั่นไส้จนเผลอตัวหยอกแกล้งบ้าง แม้จะแสดงสีหน้าเรียบนิ่งเหมือนที่เคยเป็นก็ตาม
นุ่มนอกแต่กระเทาะฟันแตก
****: แม้อุปนิสัยข้อด้านล่างจะจั่วหัวว่าเป็นพวกคล้ายๆอนุรักษ์นิยม กระนั้นหากถูกพูดจาต่อว่าเสียๆหายๆหรือคิดจะเหยียดหยามกันก็พร้อมลั่นฝีปากสวนเสมอ อาจจะสั้นและกระชับแต่ก็นับว่าปากเสียใช้ได้
อนุรักษ์นิยมn’t
: ไม่คิดลงไม้ลงมือกับใครก่อนเว้นเสียแต่จะถูกกระทำฝ่ายแรก (ไม่ว่าจะหยอกน้อยแค่ไหน แต่ถ้าเขาไม่สบอารมณ์=เจอดี]
กำเนิดและเติบโตที่ชิบูย่าอันเป็นดั่งสวงสวรรค์ของความบันเทิง—ทาเครุกลับไม่เคยเลยสักครั้งที่จะจดจำความรื่นเริงหรือหรรษา ณ ช่วงเวลาที่เขาได้ใช้กับครอบครัวได้ ผู้เป็นบิดามารดาของเขาไม่ได้มีชีวิตอยู่เคียงข้างเด็กหนุ่มมากพอใหัได้จดจำเรื่องราวหรือการเคยมีอยู่ของทั้งสองแต่อย่างใด เด็กหนุ่มถูกอุปการะเลี้ยงดูโดยเหล่ามิตรสหายของบิดาและมารดาและเติบโตขึ้นมาภายในระบบแชร์เฮาส์ โดยจะมีบรรดาลุง-ป้า-น้า-อา และพี่ๆอีกหลายชีวิตที่ผลัดเปลี่ยนดูแลเด็กหนุ่มภายใต้ชายคาเดียวกันอันเนื่องมาจากความขัดสนทางการเงิน
เมื่ออายุย่าง 3 ปีก็ถูกส่งตัวไปยังสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าเนื่องด้วยความประสงค์ของบรรดาผู้ปกครองที่ต้องการให้เด็กหนุ่มได้ออกไปพบปะสังคมภายนอกและเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิต—ทั้งในแง่มนุษย์คนหนึ่งและในแง่ของผู้มีความผิดปกติ กระทั่งเมื่ออายุได้ 11 ปีจึงถูกพาตัวกลับมารับเลี้ยงด้วยกันตามเดิมเช่นเคย เขาใช้ชีวิตหลังการจากลาสถานรับอุปการะอย่างโลดแล่นและเร้าใจ และยิ่งถึงจุดพีคมากขึ้นไปอีกเมื่อเขาถูกยกระดับจากประถมสู่วัยมัธยมต้น ซ้ำยิ่งพอพลังเวทย์ได้ถูกปลุกขึ้นมาก็ยิ่งทำให้เด็กหนุ่มมีอิทธิพลในหมู่เด็กอันธพาลมากขึ้นไปอีก
ครอบครัวอุปถัมภ์ของเด็กหนุ่มสั่งสอน—บ่มเพาะความอดกลั้นและทักษะการป้องกันตัวมาตั้งแต่เขาจำความได้ และเมื่อถูกปลุกพลังก็ยังคงได้รับการสั่งสอนอย่างเอาจริงเอาจังในแง่ของทักษะกายภาพ ยิ่งได้รับฟังเรื่องราวของโลกเวทย์มนตร์ การแสดงตัวอย่างเวทย์มนตร์แสนแพราวพราวของสมาชิกร่วมบ้านและวิถีชีวิตของโลกฝั่งนั้นก็ยิ่งกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นมากขึ้นอีก
จดหมายที่ถูกระบุผู้ส่งจากมาโฮชิกินั้นไม่เคยมีโอกาสแม้แต่จะจับฝุ่น เพราะการได้ไปเยือนและเข้าศึกษาในสถานที่ๆมีพวกคนแปลกๆเหมือนกับตนนั้นคงไม่ใช่เรื่องที่ควรจะปล่อยหลุดมือไปง่ายๆ ไหนจะที่บ้านที่คาดหวังแค่ให้เด็กหนุ่มกล้าที่จะตัดสินใจด้วยตนเอง การตัดสินใจตอบรับคำเชิญนั้นไม่ได้ยากสักนิด
(กรณีอยากจีบจริงๆกรุณาทำให้ชัดเจนไปเลยหรือทักมาบอกหลังไมค์ก็ได้นะครับ เราจะได้เผื่อใจไว้ด้วย)
