Sıfırdan Başlayanlar İçin Şarkı Yapma Rehberi’nde yetersizlik algısından bahsetmiştik. Yaratıcı üretim sürecinde yetersizlik hissiyle karşılaşmak ne kadar doğalsa, müziğini insanlara duyurma aşamasında görülmeye dair bir korku yaşaman da o kadar doğal. Bu durum çelişkili gelebilir: Görülmekten korkuyorsan, neden müziğini paylaşmak istiyorsun?

Aslında burada bir çelişki yok. Korku hissetmek çok doğal; önemli olan, korkunun seni yönetmesine izin vermeden direksiyonun başına geçebilmek.

Kendi yazdığın sözleri ve ürettiğin müziği başkalarıyla paylaşmak savunmasız hissettirebilir. Müziğini yayınlamak, onu insanların değerlendirmesine açmak demektir; bu da eleştirilere, hatta olumsuz yorumlara maruz kalabileceğin anlamına gelir. Tam anlamıyla kendin olarak güvende hissetmek sanıldığından daha zor. Bu noktada, gel birlikte küçük bir alıştırma yapalım:

1. Görülmekle ilgili başına gelebilecek en kötü senaryo nedir? Tanımadığın insanların seni sosyal medyada linç etmesi mi? Ailenin ya da arkadaşlarının seni istemediğin şekilde değerlendirmesi mi? Kendini özgürce ifade etmenin seni yalnızlaştırması mı? Sevdiklerinin senden uzaklaşması mı? Her neyse, bu senaryoyu zihninde canlandır ve ardından kelimelere dök.

2. Bu senaryonun gerçekten gerçekleştiğini hayal et. Böyle bir durumla nasıl başa çıkarsın? Nasıl hareket edersin? Adım adım bir yol haritası oluştur ve bunu da yazıya dök.

3. Şimdi tekrar sor: Hâlâ eskisi kadar korkutucu mu?

Eğer değilse, şunu hatırla: Korku ve kaygı çoğu zaman belirsizlikle ilişkilidir. Belirsizlik hem heyecan verici hem de ürkütücüdür; çünkü içinde yeni olasılıklar barındırır ve konfor alanından çıkışı temsil eder. Belirsizlikle olan ilişkini ne kadar güvenli bir zemine çekebilirsen, içindeki blokajları aşmak için o kadar alan açarsın.

Eğer hâlâ korkutucu geliyorsa, biraz daha derine inmek faydalı olabilir.

4. Kişisel deneyimlerime göre, hayatımdaki en büyük fırsatlar ve köklü değişimler; en kötü senaryolar gerçekleşse bile bununla başa çıkabileceğime gerçekten inandığım anlarda ortaya çıktı. Bu yüzden aradığın anahtar, belirsizliğe rağmen kendine güvenebilmekte gizli. Ve unutma: Kendine güvenmek için hiçbir zaman dışarıdan bir izne ihtiyacın yoktu.

5. Şimdi kısa bir içsel çalışma yapalım:

• Sabote eden inancı tanımla: Seni geri tutan düşünce tam olarak ne?
• Kaynağını bul: Bu düşünceye ne zaman sahip olmaya başladın? Özellikle çocukluk dönemine bak. Bu inancı besleyen anılar neler? Listele.
• Kabul et ve bırak: Bu anıların seni tanımlamadığını fark et ve onlarla olan bağını gevşet.
• Yeni inancı tanımla: Seni sabote eden düşüncenin yerine koymak istediğin inancı net bir cümleyle yaz.
• İstikrarını koru: Eski inançlar zaman zaman geri gelebilir. Bir söz, bir içerik ya da bir davranış seni tetikleyebilir. Bu anlarda yeni inancının arkasında sağlam dur ki zamanla kök salsın ve hayatına yerleşsin.