YAZAR: AHMET ÖZGÜR TÜREN

kendisi ile ilgili yaptığım araştırmalarında pekte objektif olmayan bir yazar olduğu kanısına vardım. Aynı zamanda çalışmalarında Atatürk üzerine yoğunlaşmış ve çocuklar için dahi Atatürk’ü anlatmak amacıyla kitap yazmıştır. ‘Atatürk Ülkesine Sığınanlar’ eserine araştırmalarımda rastlayamamak beni oldukça şaşırttı. Bilinen kitap satış sitelerinde dahi olmayan bir kitap. 2019 da yayınlanmaya başlayan bir kitabı görememek oldukça şaşırtıcı bir durumdu. Bunun dışında yazarın diğer eserleri ;Köy Enstitüleri Dosyası, 57 Yıl, Yarının Büyüklerine Atatürk, Özgür Tarih Cilt 1 Sayi: 2 Ekim 2017

• Kitabın başlığında geçen ‘Atatürk Ülkesi’ Tabiri o dönemki Almanların kullandığı bir kalıptır.
• 300 bilimadamı aileleri ve asistanları ile 1000 kişiyi bulan bir vaziyetteydi.

1 NİSAN 1933

Nazi Partisi tarafından ‘Yahudi Boykot (belli bir amacı gerçekleştirmek için baskı yapmak ereğiyle, bir kimseyle, bir yerle, bir topluluk, kuruluş ya da bir ülkeyle her türlü ilişkiyi kesme kararı.) Günü!’ ilan edildi. Daha öncesinde de Nazi zulmüne uğrayan Yahudilerin gördüğü zulümler en üst raddelere ulaşmaya başlamıştı. Yahudiler dükkanlarına, bürolarına , işyerlerine ‘Almanlar! Kendinizi sakının! Yahudilerden alışveriş yapmayın!’ yazılı pankartlar asmaya zorlandı.

KRİSTAL GECE

9 Kasım’ı 10 Kasım’a bağlayan gece, binlerce Yahudi’nin toplama kampına gönderildiği, 14000 kadar sinagogun (Yahudilerin tapınakları) , binlerce dükkanın ve evin yağmalandığı o gece…

• Kimse hiçbir suçları yokken, dostlarını, evlerini ve vatanlarını bırakıp gitmek istemiyordu. Ama yaşananlar öyle ağırdı ki, gitmek kurtuluştu

OSMANLI’DA DARÜLFÜNUN

Medreseler, ilki, orta, ve lise düzeyini kapsayan geniş ve yaygın okullar topluluğuydu. Bu okullarda İslam dini çerçevesinde tek tip bilgiler veriliyor hatta tıp ve matematik dahi, dini bilgilerin birer parçası olarak öğretiliyordu. Eğitim, tam manasıyla, şeriat hükümlerini anlatmak, öğretmek ve uygulatmaya yönelik bir araç olarak kullanılıyordu. Özgür düşünceyi sağlayacak bütün yollar şeriat hükümleriyle yasaklanıyordu. Soru sormak, araştırmak, bir nedene dayandırmak, mantık yürütmek , analitik düşünmek ve dini hükümlerin nedenlerini araştırmak günah kabul edilmiş ve tabiatıyla yasaklanmıştır. Soru sormak, Tanrı ve peygamberlere, devamında hükümlerine, saygısızca ve haddini bilmezce karşı gelmek olarak kabul ediliyordu. ( pek çok insan için günümüzde dahi dinin sebeplerini araştırmak halen daha günah gözüyle bakılarak sorgusuz sualsiz , Allah’ın asli isteğine bakılmaksızın kabul görerek yanlış anlaşılmalara, dinin tam anlaşılamaması gibi sorunlara yol açıyor.)

• İlk Darülfünun’un, belli bir müfredatı, eğitim kadrosu ve programı yoktu. Konferansları veren devlet adamlarının (Derviş Paşa gibi) kendi işlerini aksattıkları kulislerde konuşulmaya başlanmıştı. Ahşap bir konağa geçici olarak nakledilen Darülfünun, burada çıkan bir yangınla tüm ders araç gereç ve kitaplarını kaybetmiştir. Başarısızlıkla sonuçlanan ilk Darülfünun 1865’te kapatıldı.
• İkinci Darülfünun nizamnamesine göre eğitim dili Türkçe idi ama eğitim verecek düzeyde Türk eğitimcisi olmadığından, Fransızca dersler verilecekti. Neden bilmiyorum ama bu cümle ciddi bir burukluh hissi uyandırdı içimde.
• Adının İstanbul Üniversitesi olduğu ve Atatürk’ün Üniversite Reformu uyguladığı tarihe kadar Darülfünün, üstün başarı gösterememiş ve hedeflerine ulaşamamıştır. Tevhid-i Tedrisat Kanunu’yla (Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından 3 Mart 1924 tarih ve 430 Kanun Numarası ile kabul edilmiş olan ve ülkedeki bütün eğitim kurumlarının Maarif Vekaletine bağlanmasını öngören yasadır.) tamamen özgürleşen Darülfünun, Atatürk’ün yarattığı özgür eğitim ortamında kendini gösterebilmiştir.