หลังจากที่ผมเรียนจบมาได้สักสามสี่เดือน ผมก็ทุ่มเวลาไปกับการสร้าง personal brand ของตัวเองและการทำงานแบบโซโลพรีเนอร์มาตลอด วันนี้ผมอาจจะดูคนที่ประสบความสำเร็จมากไปหน่อย มันเลยทำให้ผมอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมพวกเขาถึงเก่งและฉลาดกันขนาดนั้น พวกเขาทำเรื่องที่ยากแสนยากให้ดูง่ายไปหมด และผมก็รู้ดีว่ากว่าจะมาถึงจุดนั้นได้ พวกเขาต้องทุ่มเทมาเป็นเดือนเป็นปี ผมนับถือพวกเขาจริงๆ

แต่พอหันกลับมามองตัวเอง ผมใช้เวลาไปกับโปรเจกต์ของตัวเองมาตั้งสี่เดือนแล้ว แต่มันก็ยังไม่เสร็จสักที งานที่ต้องทำและสิ่งที่ต้องแก้มันยังมีอีกเต็มไปหมด ทุกอย่างถูกเลื่อนออกจากตารางที่ผมวางไว้ เพราะความเป็นเพอร์เฟกชันนิสต์ของผมเอง — ผมอยากให้ทุกอย่างมันไหลลื่นและเพอร์เฟกต์แบบ 99.99%

ผมพยายามจะนอนแล้ว แต่นอนไม่หลับ สุดท้ายก็อยากลุกมานั่งที่โต๊ะทำงานอีก แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ผมได้แต่นั่งนิ่งๆ อยู่ตรงนั้น ทั้งเครียดทั้งปวดหัว